Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4106 K.2025/4542

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde yapılan ilk tesis kadastrosu çalışmalarının 1997 yılında yapıldığı, 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmalarının ise 28.02.1997 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle. Düzce ili ... ilçesi ... köyünde 3402 sayılı Kanun uygulamalarına esas olmak üzere 134 no.lu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamalarının 28.02.1997 tarihinde kesinleştiğini, yapılan incelemeler neticesinde 11 adet parselin kısmen ... köyü orman kadastro haritasında yeşil renk ile gösterilen orman sayılan alan içerisinde kaldığının,

dava konusu parselin kısmen orman sınırları içerisinde kalması dolayısı ile 3. kişilerin mağdur olmaması için 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1010. maddesi gereği dava konusu parsellerin tapu kayıtlarına "yaklaşık 1.281,33 m2'lik kısmı ormanda kalmaktadır" şeklinde şerh konulduğunu,

27.12.2013 tarihli ve 28864 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren orman kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinde belirtilen hususlar gereğince ilgili kişilere tebligat yapıldığını ancak sonuç alınamadığını ve tüm bu nedenlerle Düzce ili ... ilçesi ... köyünde 118 ada 2 parsel sayılı taşınmaza tedbir konulmasına, yaklaşık 1.281,33 m²'lik kısmının davalı gerçek kişi adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Dava, kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 1.281,33 m²'lik kısmın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Düzce ili ... ilçesi ... köyü 118 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 01.02.2022 tarihli raporda EK-4 olarak yer alan ifraz krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1.281,33 m²'lik kısmının davalı adına olan tapu kaydının iptaliyle orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince.

"Mahkemesince yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi heyet raporunda.

1959 tarihli memleket haritasında, dava konusu A ile gösterilen kısım yeşil renge boyalı çalı ve yapraklı orman ağacı rumuzu ile orman sayılan yerler içerisinde kaldığı, 1982 tarihli memleket haritasında, dava konusu A ile gösterilen yerin güney-doğusu yeşil renge boyanmış meyvelik alan rumuzuyla sembolize edilmiş meyvelik alan, diğer kısımlarının yeşil renge boyalı yapraklı orman ağacı rumuzu ile sembolize edilmiş orman sayılan yerler içerisinde kaldığı,

1944 tarihli hava fotoğrafında, dava konusu A ile gösterilen kısım kapalılık kapalılık %90 civarında, yapraklı orman ağaçlarıyla (tahminen kayın, gürgen, vb. orman ağacı türleri) kaplı, etrafındaki ormanlık alanlarla bütünlük oluşturup orman sayılan alan olarak görüldüğü, 1966 tarihli hava fotoğrafında, dava konusu alanın A ile gösterilen kısım, güney batısı açıklık, diğer kısımları kapalılık %80 civarında, çalı-yapraklı orman ağaçlarıyla (tahminen kayın, gürgen, vb. orman ağacı türleri) kaplı, etrafındaki ormanlık alanlarla bütünlük oluşturup orman sayılan alan olarak görüldüğü,

1981 tarihli hava fotoğrafında, dava konusu A ile gösterilen kısım kapalılık %80 civarında, yapraklı orman ağaçlarıyla (tahminen kayın, gürgen, vb. orman ağacı türleri) kaplı, etrafındaki ormanlık alanlarla bütünlük oluşturup orman sayılan alan görüldüğü, 1994 tarihli hava fotoğrafında, dava konusu A harfi ile gösterilen kısım kapalılık %60-70 civarında, çalı-yapraklı orman ağaçlarıyla (tahminen kayın, gürgen, vb. orman ağacı türleri) kaplı, etrafındaki ormanlık alanlarla bütünlük oluşturup orman sayılan alan olarak görüldüğü,

dava konusu 118 ada 2 parselin dava konusu A rumuzu ile gösterilen kısmının 4785 sayılı Kanun kapsamında devletleştirmeye tabi orman alanlarından olmasının yanı sıra. 1944, 1966 (büyük çoğunluğu), 1981 ve 1994 tarihli hava fotoğrafında ve yine 1959 tarihli memleket haritasında da orman sayılan yerlerden olarak görülmesi nedeni ile de 6831 sayılı Orman Kanununun orman sayılan alan içinde kaldığı tespit edilmiştir.

Bilirkişi heyet raporunun denetlenebilir ve hüküm kurmaya elvirişli olduğu görülmüştür.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve mahkemece yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları doğrultusunda Orman Yönetimi dava dilekçesinde ve aşamalardaki beyanlarında dava konusu taşınmazın orman kadastro haritasında orman sınırları içinde kaldığını ileri sürerek tapunun iptali ile tescil talebinde bulunduğudan, en eski tarihli memleket haritaları, hava fotoğrafları, orman tahdit haritaları getirtilerek orman bilirkişi refakatinde keşif yapıldığı,

keşif sonucu uzman bilirkişi heyeti tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada dava konusu A harfi ile gösterilen taşınmazın 1281,33 m2'lik kısmının orman sayılan yerlerden olduğu tespit edildiğinden yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.