Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4349 K.2025/800

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekili ile davalı Tekkeköy Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca 2022 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, Samsun ili Tekkeköy ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 616 parsel sayılı 3944,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz yeni 184 ada 10 parsel numarasıyla ve 3852,46 metrekare yüzölçümlü olarak; yine tapuda ... adına kayıtlı bulunan 542 parsel sayılı 5848,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz yeni 181 ada 12 parsel numarasıyla ve 5753,00 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 541 parsel sayılı 3808,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 181 ada 11 parsel numarasıyla ve 3711,81 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında mülkiyeti müstakilen kendisine ait bulunan 184 ada 10 ve 181 ada 12 parseller ile müştereken malik bulunduğu 181 ada 11 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümünün azaldığını ileri sürerek dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda "...

184 ada 10 parselin yüzölçümünün azalmasının ilk tesis kadastrosunda (ölçü ve hesap tekniklerinin yetersizliğinden dolayı) hatalı hesaplanmasından kaynaklandığının tespiti karşısında dava konusu edilen 184 ada 10 parsel yönünden yapılan 22/a kadastro çalışmasının yerinde olduğu, 181 ada 11 ve 181 ada 12 parsel sayılı taşınmazların ise tesis kadastrosu sonrasında komşu yolların sınırlarının büyütülmesi sonrasında bu taşınmazların yüz ölçümlerinin azaldığının anlaşıldığı,

yapılan son 22/a kadastro çalışmasında da ilk tesis kadastrosu ve en eski tarihli hava fotoğraf tarihi olan 1982-1983 yıllarındaki sınırların dikkate alınmadığı ve 22/2- nın hatalı yapıldığı .." gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine.

184 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline; davacının 181 ada 11 parsel ve 181 ada 12 parsellere yönelik açtığı davasının kabulü ile 181 ada 11 parsel ve 181 ada 12 parsellerin 22/a kadastro tespitlerinin ayrı ayrı iptallerine; dosya arasında yer alan 10.07.2023 tarihli teknik bilirkişi raporunun içerisinde yer alan şekil 8'de (A) harfi ile gösterilen 108,80 m² gösterilen kısmın 181 ada 11 parselle birleştirilmesine, bu haliyle 181 ada 11 parselin yüzölçümünün 3.820,61 m² olarak düzeltilerek tapuya kayıt ve tesciline; aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 72,06 m²'lik kısmın 181 ada 12 parselle birleştirilmesine,

bu haliyle 181 ada 12 parselin yüz ölçümünün 5.825,065 m² olarak düzeltilerek tapuya kayıt ve tesciline. Kadastro Müdürlüğü aleyhine açtığı davasının ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olup davalılardan Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekili ile davalı Tekkeköy Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine ve Kadastro Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.