Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4351 K.2025/3308

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine 07.04.2023 tarihli ek kararla temyiz harcının süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davacılar tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında 127 ada 1 parsel sayılı 9.637,06 metrekare, 127 ada 2 parsel sayılı 7.524,20 metrekare, 141 ada 64 parsel sayılı 4.199,43 metrekare, 142 ada 51 parsel sayılı 3.631,47 metrekare, 144 ada 49 parsel sayılı 1.516,19 metrekare, 144 ada 50 parsel sayılı 870,49 metrekare, 144 ada 51 parsel sayılı 2.774,49 metrekare, 145 ada 4 parsel sayılı 9.647,79 metrekare, 145 ada 32 parsel sayılı 2.242,76 metrekare, 147 ada 15 parsel sayılı 722,27 metrekare, 147 ada 16 parsel sayılı 2.380,61 metrekare, 147 ada 17 parsel sayılı 2.557,99 metrekare, 150 ada 11 parsel sayılı 6.315,11 metrekare, 155 ada 1 parsel sayılı 2.506,78 metrekare,

155 ada 15 parsel sayılı 4.620,62 metrekare, 155 ada 20 parsel sayılı 8.315,86 metrekare, 155 ada 36 parsel sayılı 1.604,82 metrekare ve 155 ada 37 parsel sayılı 501 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından davalılar ..., ..., ... ve ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parsellerin gerçek hak sahibi olarak kadastro tutanaklarının edinme sebebinde isimleri belirtilen kişiler ve mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 27.02.2012 tarihli ve 2010/5529 Esas, 2012/1946 Karar sayılı ilamı ile kadastro tespit tutanağı edinme sebebinde zilyet olarak gösterilen kişilerin davaya dahil edilerek beyanlarının alınması ve delillerinin sorulması, bildirdiklerinde delillerinin toplanması, ondan sonra işin esasına girilerek hüküm kurulmasının gerekliliğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu taşınmazların 60 yıldır tespit malikleri ve murisleri tarafından kullanıldığı, taşınmazlar üzerinde davacıların hiçbir zaman zilyet olmadığı,

davacının dayandığı 1936 yılına ait vergi kayıtları veya 18.09.1932 tarihli ve 376 yevmiye 25 cilt nolu ölünceye kadar bakmak mukabilinde taşınmazların devrine ilişkin noter senedinin ancak davacının veya murislerinin taşınmazlara zilyet olması veya hukuki niteliğini kaybetmemiş bir tapu kaydı ile mülkiyete esas teşkil edebileceği ancak davacıların dayandığı tapu kayıtlarının ise sınırlarının sabit olmadığı ve tapu kaydı maliki ...'ın (1939) ölüm tarihinden dava (1986) ve tespit (2003) tarihine kadar 40 yılın çok üzerinde süre geçmiş olması ve bu sürenin davalılar ve tutanak edinme sebebi sütunlarında adı geçen davalı veya dava dışı tesbit

maliklerinin nizasız fasılasız malik sıfatıyla zilyetlikleri ile geçtiği göz önüne alındığında davacının dayandığı tapunun hukuki niteliğini kaybettiği, davalılar ve kadastro tutanakları edinme sebebi sütunlarında adlarına tespit kaydı geçen maliklerin ise dava konusu taşınmazlarda dava tarihi veya kadastro tespit tarihinden geriye doğru 20 yılın çok üzerinde nizasız fasılasız malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunduğu dolayısıyla davacıların delillerinin tespit maliklerinin zilyetliğinin yanında artık yasal hiç bir geçerliliğinin zaten kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilerek tutanaklar edinme sebebi sütunu doğrultusunda hisse

oranları belirlenerek hüküm kurulmuş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 07.04.2023 tarihli ek kararıyla, davacıların temyiz taleplerinin süresinde temyiz harcı yatırılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, davacılar tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Davacılar Fatma ve ...'nin 07.03.2016 tarihinde hükmü temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından davacılara temyiz harcının tamamlanmasına yönelik muhtıra gönderilmiş, davacılar cevaben 01.04.2016 tarihli dilekçeleri ile adli yardım talebinde bulunmuşlardır. İlk Derece Mahkemesinin 07.04.2023 tarihli ek kararı ile temyiz harcının süresinde yatırılmadığından bahisle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 434/3. maddesi uyarınca kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Kanun’un 336. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacıların adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya ait olup İlk Derece Mahkemesinin ek kararla hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar vermiş olması doğru olmadığında 07.04.2023 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davacıların adli yardım talebinin, incelenmesinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluştuğundan adli yardım talebinin kabulü ile esasa dair temyiz taleplerinin incelenmesine geçildi.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacıların temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.