Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4372 K.2025/644

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece (Manisa Kadastro) Mahkemesince verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım kadastrosu sırasında, Manisa ili Kırkağaç ilçesi Gelenbe Mahallesi çalışma alanında bulunan 124 ada 2 parsel sayılı 6.040,77 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ... evladı ...’in kullanımında olduğu"; 124 ada 3 parsel sayılı 23.481,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ... evladı ... ile ... evladı ...’ın ½ hisseli kullanımında olduğu" şerhi verilmek suretiyle tarla niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; Manisa ili Kırkağaç ilçesi Gelenbe Mahallesi 124 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların kendi kullanımında olduğunu öne sürerek, adına kullanıcı şerhi verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... çekişmeli taşınmazların, davacı tarafından kiracı sıfatıyla feri zilyet olarak kullanıldığı, taşınmazların asli zilyetlerinin davalılar olduğu ..". gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.