Kadastro sonucunda Adana ili ... ilçesi 125 ada 22 sayılı parsel 7.921,60 m² yüzölçümü ve tarla vasfı ile davalılar adına tespit ve tescil edilmiştir. Bölgede 2022 yılında yapılan yenileme kadastrosu sonucunda çekişmeli yer 1322 ada 6 parsel ve 8257,08 m² olarak tespit edilmiştir.
Davacı ... İdaresi vekili 29.06.2015 tarihli dilekçesi ile; çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro çalışmasına göre orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfında Hazine adına tescilini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile Adana ili ... ilçesi 125 ada 22 sayılı parselin tapusunun iptali ile bu yerin orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 2017/74 Esas, 2019/4984 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “yöntemince kesinleşen orman kadastrosunun uygulanarak taşınmazın konumunun belirlenmesi” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; uzman orman bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmazın tamamının kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile ... ilçesi ... Mahallesi 1322 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfında Hazine adına tesciline karar verilmiş hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece ek kararla davalı vekiline tebliğin 22.04.2024 tarihinde yapıldığı, buna karşılık temyiz dilekçesinin 09.05.2024 tarihinde gönderildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş bu ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden ek kararın ONANMASINA,
3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,
1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.