Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/553 K.2024/1557

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş Bölge Adliye Mahkemesi nispi harcın kesin süre içerisinde ödenmemesi nedeniyle ek karar ile temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi 04.01.2024 tarihli ek kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

... ili Seydikemer ilçesi Ören Mahallesinde bulunan, eski 702 parsel 21.28 5m2 yüzölçümlü taşınmaz uygulama kadastrosu ile yeni 197 ada 17 parsel numaralı ve 21.285 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... (ölü) vekili dava dilekçesi ile müvekkilinin ... ili Seydikemer ilçesi Ören Mahallesinde bulunan eski 702 parsel (yeni 197 ada 17 parsel) numaralı ve 21.285 m2 yüzölçümlü taşınmazın maliki olduğunu, bölgede 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 22/2-a maddesine göre uygulama kadastrosu yapıldığını, hatalı yapılan 22/2-a çalışması sonucunda davacıya ait taşınmaz miktarının düşürüldüğünü, davalılara ait eski 421 parselin 6.800 m2 olan yüzölçümünün, 12.631.38 m2 ye çıkartıldığını ve müvekkiline ait 5.675 m2 nin davalıların parseli olan 421 parsele (yeni 196 ada 24 parsel) ilave edildiğini ileri sürerek, 197 ada 17 ve 24 nolu taşınmazların kadastro tespit ve tapularının iptali ve 196 ada 24 parseldeki fazlalığın, 196 ada 17 parsel nolu taşınmaza eklenmesini istemiştir.

Yargılama sonunda mahkemece; hava fotoğraflarına değer verilerek davanın kabulüne, 196 ada 24 parselin kadastro tespitinin düzeltilmesi ile dosyada mevcut fen bilirkişi rapor ve eki krokide A harfi ile gösterilen 6564.62 m2 kısmın, tapusunun iptali ile196 ada 17 parsele dahil edilerek, 196 ada 17 parselin yüzölçümünün 22174.56 m2 olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş olup, davalılar vekili tarafından tarafından ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi kararı temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi nispi harcın kesin süre içerisinde ödenmemesi nedeniyle 04.01.2024 tarihli ek karar ile temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi 04.01.2024 tarihli ek kararını davalılar vekili temyiz etmiştir

Dava, uygulama kadastrosuna itiraza ilişkindir.

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken … (ödenmeyen/eksik ödenen) temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 ... Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Davalılar vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını 18.12.2023 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği ancak tamamlaması gereken nispi temyiz karar harcını yatırmadığından nispi karar harcını yatırması için davalı vekiline 26.12.2023 tarihinde muhtıra tebliğ edilmiştir. Ancak kesin süre içerisinde nispi temyiz karar harcının yatırılmadığı anlaşılmıştır. Nispi temyiz karar harcının kesin süre içerisinde ödenmemesi nedeniyle temyizden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.01.2024 ek karar usule ve kanuna uygundur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen ek karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin ek karar temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.