Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/6230 K.2025/2968

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sonucunda, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 163 ada 7 parsel sayılı taşınmaz, beyanlar hanesine, ''taşınmaz 1981 yılından beri ... kızı ... kullanımındadır.'' şerhi konularak Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili ... ilçesi ... Mevki 163 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kullanım kadastrosu ile orman sınırları dışına çıkarılıp Hazine adına tescil edildiğini, taşımazın beyanlar hanesine davalı ... ... kullanımında olduğuna yönelik şerh verildiğini, ancak taşınmazın müteveffa babasının kullanımda olup vefatı ile kendisi ve davalının eşi olan kardeşi ... intikal ettiğini, taşınmazın babasından intikal ettiği için 1/2 oranında kendi kullanımında olduğunu belirterek, taşınmazın 1/2 payı yönünden adına kullanıcı şerhi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili olan davalının taşınmaza zilyet olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... fen bilirkişisinin 10.03.2021 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 843,90 m² lik bölümünün ... kullanımında olduğunun anlaşıldığı ..." gerekçesiyle, davanın kabulüne ve taşınmazın beyanlar hanesindeki ibarenin iptali ile ''Taşınmazın 1981 yılından beri fen bilirkişisinin raporunda (A) harfi ile gösterdiği 843,90 m2 lik bölümü ... kullanımındadır, (B) harfi ile gösterdiği 1.942,18 m2 lik bölümün ... kullanımındadır'' şerhinin yazılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde.

İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ile karar verildiğini, dosyadaki mevcut deliller davacının söz konusu taşınmaz üzerinde aralıksız biçimde zilyet olduğunu göstermediğini, taşınmazın diğer davalı ... kullanımında olduğunu gösterir şerhin geçerli kabul edilmesi gerektiğini, ayrıca davacı, taşınmazın 1/2'şer paylarla davacı ve davalı adına kullanım şerhi verilmesini talep etmiş ise de davacının talebinin tümden kabul edilmediğini ve taşınmazın sadece 843,90 m²'si hakkında davacının kullanımında olduğu şerhi düşüldüğünü, 1.942,18 m² hakkında ise özü itibariyle talebi reddedildiğini,

bu nedenle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmesi gerekirken tümden kabul kararı verilmesinin hatalı olduğunu, dolayısıyla yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden hatalı hüküm kurulduğunu belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu kaydının beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin düzeltilmesi istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, kullanım kadastrosunun usul ve kanuna uygun yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR