Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/897 K.2025/2069

Taraflar arasında Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Küçük ... adına velayeten açılan davada; davacı ...'nın Gaziantep'de kurulu ...Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacı ...'nın, ...'in kızı olduğu, Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1993/767 Esas - 1995/516 Karar sayılı kesinleşmiş Mahkeme kararınında vakıf evladı olduğuna karar verilen ... (...) vasıtasıyla davacı ile vakıf arasında ilamlı evlatlık bağının kurulduğu, vakıf senedinde galle fazlasından istifade edilmesi şartlarının belirlendiği,

galle fazlasını sırasıyla ilk önce vakfedenin kendisinin alacağını, kendisinden sonra galle fazlasını birinci batındaki erkek evlatlar iki kız evlatlar bir pay alacağını, kız evlatları öldükten sonra ise aldıkları payın vakfa iade edileceğini, erkek çocukları ve onların çocukları onların çocukları alacağını, ancak erkek evlatlar münkariz olursa kız çocukları ve onlardan olanlar galle fazlasını alacağının şart kılındığı, galle fazlası için batın şartı bulunmadığı,

erkek çocukların munkariz olduğu olgusunun da Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/274-877 Esas ve Karar sayılı kararının Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 28.03.1995 tarihli ve 1995/3155-3883 Esas-Karar sayılı ilamıyla onanması sureti ile kesinleştiği gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının ...Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, vâkıf ile evlatlık bağı kurulduğu, batın tertibi olmadığı, erkek çocuklarının soyunun münkariz olması nedeniyle soy bağının vakfedenin kız çocuklarına dayanıyor olmasının sonuca etkili olmadığı saptanarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğu gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek iddianın gerçekliğinin çok iyi araştırılması gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, raporun davacının vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduğuna dair şartlara sahip olup olmadığını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.