Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/1118 K.2025/4923

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım kadastrosu sırasında, Kahramanmaraş ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 120 ada 210 parsel sayılı 3.125,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın 1987 yılından beri ... oğlu ...’ın kullanımında olduğu" şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 120 ada 210 parsel sayılı taşınmazın müvekkili olan davacının kullanımında olduğunu ileri sürerek, taşınmazın beyanlar hanesine davacının kullanımında olduğunun şerh verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin verdiği karar Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 27.05.2019 tarihli ve 2019/1030 Esas, 2019/3912 Karar sayılı ilamıyla sair yönler incelenmeksizin bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "...davacı tarafa, davasını kayıt maliki olarak, ilgili sıfatı ile Hazine'ye de yaygınlaştırma olanağı tanınması, dava dilekçesinin usulüne uygun şekilde tebliğ ettirilmesi, taraf teşkilinin yöntemince sağlanması..." gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak; "...mahalli birikişi beyanlarına göre davacı ... ve davalı ... arasında yapılan sözleşmenin 50 yıl öncesine dayandığı, aralarındaki bu şifahi sözleşmeyi 08.12.2000 tarihinde tespit öncesi gerçekleştirdikleri, ziraat bilirkişi raporunda belirtildiği gibi meyve ağaçlarının yaşlarının 10 ile 50 yaş arasında değiştiği, bu hususun da anlaşmanın doğruluğunu kanıtlar nitelikte olduğu..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu 120 ada 210 parsel sayılı taşınmazın 40 pay kabul edilmek suretiyle, 20 payının davalı ...,

20 payının ise isimleri ve payları açıkça yazılmak suretiyle davacı ... mirasçılarının kullanımında olduğunun tespitine ve taşınmazın beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak; davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hükmedilmemiş olması isabetsiz ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438. maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.