Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/1121 K.2025/4870

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

2007 yılında kadastro sırasında Hakkari ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 127 ada 38 parsel sayılı 2.806,41 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz toprak tevzi işlemi sonucunda oluşan 1963 tarihli ve 604 sıra no.lu tapu kaydına dayalı olarak davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendisinin kullanımında olduğu iddiası ile tespite itiraz etmiş; yargılama sırasında davaya katılan müdahil davacı ...; taşınmazın atalarından kendisine kalıp davacının ilgisi bulunmadığı iddiası ile kendisi adına tescil istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacının davasından feragat ettiği anlaşılmakla; asli müdahilin ve evveli zilyetleri ile birlikte davaya konu taşınmaz üzerinde tesis edilen kadastro tutanağı öncesinde, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 46. maddelerinde belirlenen 20 yıl süreyle nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla zilyet olma koşulunu lehlerine olacak şekilde ispatladığı görüldüğünden, asli müdahilin sübut bulan davasının kabulüne; davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile asli müdahil ...'nün davasının kabulü ile

Hakkari ili ... ilçesi ... köyü ... mevkisinde bulunan 127 ada 38 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile asli müdahil ...'nün adına aynı yüzölçüm ve nitelik ile tapuya kayıt ve tesciline; davacı ...'in davadan feragat etmesi sebebiyle davasının reddine karar verilmiş olup;

hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu taşınmazın 1963 yılında toprak tevzi çalışmaları sonucunda mera olarak olarak tespiti yapılmış ise de hudutları itibarıyla geniş alanı kapsadığı dosya içinde hava fotoğrafları, dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarından anlaşılacağı üzere 1963 yılına kadar zilyetlik koşullarının asli müdahil lehine oluştuğu anlaşılmakla yerel mahkemece raporlara itibar edilerek hüküm tesisinde bir isabetsizlik görülmediği açıklanarak istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, davalı vekilince bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.