Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/1211 K.2025/4728

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

4706 sayılı Kanun'a eklenen geçici 18. madde ve 3402 sayılı Kanun'un Ek-4. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında Şanlıurfa ili ... ilçesi ... Mahallesi, 1233 ada 10 parsel numaralı, 384,24 m² yüzölçümlü taşınmaz kullanıcısız olarak Hazine adına tescil edilmiştir.

Davacı kadastro tespiti yapılırken hazır bulunmadığından adına tespitinin yapılmadığını belirterek, taşınmazın adına tespitinin yapılmasını talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile "23/04/2015 tarihinde ... oğlu ...'nun (T.C:...) kullanımındadır." belirtmesinin yapılarak tesciline karar verilmiş; hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının taşınmazı dava dışı üçüncü kişiden satın aldığı ve 23.04.2015 tarihi itibariyle arsa niteliğindeki taşınmaz üzerinde fiili hakimiyetinin bulunduğu gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.