Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/1326 K.2025/2393

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi kararıyla davanın reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacı asil ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı Hazine vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; Trabzon ili, Araklı ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 107 ada 1 parsel sayılı, orman vasıflı taşınmaz sınırları içinde bulunan yaklaşık 10 dönümlük yerin zilyetlikle kazanma koşullarının lehine oluştuğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiş; davalılar sundukları cevap dilekçeleriyle davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın aktif husumet yokluğundan reddine, davalı taraflar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden ve ret sebebi ortak olduğundan karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1, 3/2 ve 7. maddeleri gereğince hesaplanan 9.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine karar verilmiş, davacının işin esası davalı Hazine vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf isteği Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, davalı Hazine vekili temyize gelmiştir. Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.