Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/1506 K.2025/3546

Taraflar arasındaki genel mahkemeden aktarılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında ... köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 461 parsel sayılı 3.582,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; tescil harici olan üzerinde evi ve ağaçlarının bulunduğu taşınmaza 50 yıldan fazla zamandır zilyet olduğunu belirterek taşınmazın adına tesciline karar verilmesine ilişkin zilyetliğe dayalı olarak açtığı ve Hazine ile ...Tüzel Kişiliğine karşı Asliye Hukuk Mahkemesinde tescil davası açmıştır.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "taşınmazın davalı Hazinenin dayandığı tapu kapsamında olup tapu kaydının oluşumun önceki tarihte davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu" gerekçesiyle 20.05.1992 tarihli ve 4 sıra numaralı tapu kaydının iptaliyle 2.755,00 metrekarelik bölümünün davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 27.04.2009 tarihli ve 2009/450 Esas, 2009/1986 Karar sayılı kararıyla "İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtilerek,

mahallinde yeniden fen memuru bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak davacının tescil talep ettiği yerin belirlenmesi, tescil talep edilen yerin 20.05.1992 tarihli ve 4 sıra numaralı Hazine tapusu kapsamında kalıp kalmadığının tespit edilmesi, tescil talep edilen yer bu tapu kapsamında kalıyorsa 07.06.2008 tarihli keşifte dinlenen şahit beyanlarına göre Hazine tapusunun oluştuğu tarihe kadar zilyetlik süresinin iktisap için yeterli olup olmadığını araştırarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduktan sonra davaya konu olan taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle dava Kadastro Mahkemesine aktarılmış, Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 04.04.2012 tarihli ve 2012/465 Esas, 2012/2475 Karar sayılı kararıyla; "İlk Derece Mahkemesi kararında kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirtilerek kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması" gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "taşınmazın 29.03.2010 tarihli raporda (A) ile gösterilen kısımda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, (B) ile gösterilen kısıma ilişkin ise davacının talebinin olmadığı" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 101 ada 461 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından hazırlanan 29.03.2010 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfiyle işaretli 2.755 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş;

hükmün, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01.10.2015 tarihli ve 2014/19958 Esas, 2015/ 10916 Karar sayılı kararıyla "dosya içeriğine toplanan delillere, kararda belirtilen gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazinenin sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak; davanın genel mahkemeden aktarılan dava niteliğinde olduğu ve kadastro tutanağının malik hanesinin boş olduğu,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 1. maddesi uyarınca kadastro hakiminin, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde ve çekişmeli taşınmazın tamamı hakkında sicil oluşturmaya elverişli bir karar vermek zorunda olduğu halde İlk Derece Mahkemesince 101 ada 461 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından hazırlanan 29.03.2010 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfiyle işaretli 2.755,00 metrekare yüzölçümündeki bölümü hakkında hüküm kurulmasına rağmen taşınmazın aynı rapor ve eki haritada (B) harfiyle işaretli bölümü yönünden hüküm kurulmamasının isabetsiz olduğu" gerekçesiyle İlk Derece

Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "yapılan keşif esnasında dinlenen tanık ve mahalli bilirkişilerin beyanlarından davacının davaya konu ettiği yerin davalı Hazine adına tapu kaydı oluşturulmadan 30 yıl önce zilyet olarak edindiği ve sebze bahçesi olarak kullandığı,

fen bilirkişisinin 29.03.2010 tarihli raporunda davaya konu edilen taşınmazın davalı adına olan 1992 tarihli tapunun kapsamında kaldığı ve raporda (A) harfiyle gösterildiği" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 101 ada 461 parselin 29.03.2010 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 2.755 metrekarelik kısmının davalı adına yapılan tespitinin iptali ile yeni bir parsel numarası alarak davacı ... adına tapuya tesciline, aynı taşınmazın krokide gösterilen geriye kalan (B) harfi ile gösterilen kısmı yönünden Hazine adına tespit gibi tesciline, 29.03.2010 tarihli bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş;

hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.