Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/2184 K.2025/6293

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl dava ve birleşen davanın kabulüne, asli müdahil Orman İdaresinin davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asli müdahil Orman vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ilk orman kadastro çalışmaları 3116 sayılı Orman Kanuna göre 1940 yılında yapılmıştır. Daha sonra 21.05.1993 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulama çalışmaları yapılmıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Muğla ili Köyceğiz ilçesi ... köyünde bulunan 3085 parsel sayılı taşınmazın davacının zilyetliğinde bulunduğunu, ancak davacının kullanımında olup da tespit görmeyen 244.93 metrekarelik yerin 2/B sahasında kaldığının tespitiyle 3085 parsel ile birleştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosya davacısı Hazine dava dilekçesinde özetle.

Köyceğiz ilçesi ... köyünde mülkiyeti Hazineye ait 3085 parselin bitişiğinde yer alan 224,45 metrekare miktarındaki taşınmazın 2010 yılında 5831 sayılı Tapu Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (5831 sayılı Kanun) gereğince yapılan kullanım kadastro çalışmaları sırasında işlem görmediğini, bu taşınmazın 1940 yılında yapılan çalışmalar sırasında orman sınırları içinde bırakıldığını, 1993 yılında yapılıp kesinleşen 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uygulamasında da 2/B parseli olarak orman sınırları dışına çıkartıldığını,

ancak 5831 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesi uygulamaları sırasında taşınmaza kadastro tespit çalışması yapılmadığını, bu taşınmazın mülkiyeti Hazineye ait olan 3085 parsel sayılı taşınmazla birlikte kullanıldığını belirterek, 3085 parsel bitişiğinde bulunan 224,45 metrekarelik taşınmazın 2/B parseli olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Asli müdahil Orman İdaresi müdahale dilekçesinde özetle; ... Mahallesinde en son yapılan ve geçerli olan çalışmaya göre dava konusu taşınmazın 244,93 metrekarelik kısmının orman tahdit sınırları içerisinde kaldığını belirterek, orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, fen ve orman bilirkişisinin 24.11.2010 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfiyle belirtilen 224,45 m² miktarındaki kısma ayrı bir parsel numarası verilerek 2/B vasfıyla Hazine adına tesciline, beyanlar hanesine ev ve yerin kullanıcısının ... olduğunun yazılmasına karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 29.06.2017 tarihli ve 2016/583 Esas, 2017/6034 Karar sayılı ilamıyla; "ormanların mülkiyetinin Hazineye, kullanım hakkı Orman Yönetimine ait olduğunu, Orman Yönetiminin davada yer almasının zorunlu olduğunu, husumetin Orman Yönetimine yaygınlaştırılarak davada yer almasının sağlanması, delillerinin toplanarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiğinden" bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla. "10.11.2014 tarihli rapor ve ekindeki krokide (A) harfiyle gösterilen 224, 45... lik taşınmaz alanının Ek-4. madde uyarınca yapılan düzeltme sınırının dışında ancak kullanım kadastrosuna tâbi olan 2/B sahasının içinde olduğu ve davacının kullanımında olduğu" gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne, Köyceğiz ilçesi ...

Mahallesinde bulunan ve fen bilirkişisi ... ile orman mühendisi bilirkişi ... tarafından tanzim olunan 10.11.2014 tarihli rapor ve ekindeki krokide (A) harfiyle gösterilen 224.45 metrekarelik taşınmaz alanının ayrı bir parsel numarası verilerek tarla vasfıyla 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi vasfıyla Hazine adına tesciline, taşınmazın beyanlar hanesine, taşınmazın ve taşınmazdaki evin kullanıcısının ... olduğu hususunun şerh düşülmesine, asli müdahil Orman İdaresinin davasının reddine karar verilmiştir.

Asli müdahil Orman İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu yerin 2/B kapsamında olmadığını, orman tahdit sınırları içerisinde kaldığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup asli müdahil Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.