Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/279 K.2025/4391

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi uyarınca 2010 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında İstanbul ili ... ilçesi ...

Mahallesi çalışma alanında bulunan dava konusu 310 ada 8 parsel numaralı 2.500,72 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz kullanıcı şerhi tesis edilmeksizin Hazine adına tespit edilmiş, bilahare İstanbul Anadolu 2. Kadastro Mahkemesinin 2013/85 Esas ve 2014/185 Karar sayılı kararıyla "... mahallesi, 310 ada 8 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine "İş bu taşınmaz 26.05.2014 tarihli harita teknisyeni ... tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 277,55 m2 lik kısmı bahçe olarak ... kızı ...'in, (C) harfi ile gösterilen 241,96 m2 lik kısmı bahçe olarak ... oğlu ...'nin,

(D) harfi ile gösterilen 520,00 m2 lik kısmı bahçe olarak, ... oğlu ...'ın filli kullanımındadır. (A) harfi ile gösterilen 1461,21 m2 lik kısmın kullanıcısı tespit edilemediğinden Hazine adına tespit edilmiştir." şeklinde şerh verilmesine" karar verilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin çekişmeli taşınmazın 1.700 metrekarelik kısmında kullanıcı olduğu iddiası ile tespite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; " 310 ada 8 nolu parselin bulunduğu bölgede zilyetlik devirlerinin özel parselasyon krokisine göre yapıldığı ve davacının dosyaya sunduğu satış senedinde belirtilen 11 no'lu özel parselin dava konusu kısma isabet etmediği, davacının tel örgü ve saç ile çevirerek dava konusu ettiği bilirkişi raporuna EK 2 krokide sarı boyalı olarak gösterilen tamamı veya bir kısmı kalan özel parsellerin davacı veya murisine satıldığını gösteren herhangi bir belge olmadığı,

ağaçların dikiminin ve tel örgü-saç çitlerin 2017 yılından sonra yapıldığı görülmekle, tanık beyanınlarına itibar edilmeyerek davacının iddiasını ispatlayamadığı anlaşılmakla" davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilince bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.