Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/2915 K.2025/7456

Taraflar arasında görülen orman sınırı dışına çıkarma davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi kararıyla davanın reddine karar verilmiş olup İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; Düzce ili .... ilçesi ..... köyünde kain orman vasfıyla kayıtlı 1 99... parsel sayılı taşınmazın davacının kullanımında bulunan kısmının orman sınırı dışına çıkarılmasına, kullanım hakkının davacıya ait olduğunun tespitine ve dava konusu yerin davacıya satılmasına karar verilmesini talep etmiş; davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın Devlet ormanı olduğu, orman niteliğini kaybeden taşınmazların gerçek kişiler adına orman dışına çıkarma işlemi yapılamayacağı, davacının idareyi 2/B uygulaması yapması ve uygulama yapılması halinde belirlenecek kişilere satışının yapılması konusunda zorlayıcı nitelikte böyle bir dava açmakta hukuki yararı ve aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğu ve aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince aynı gerekçeyle başvurunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman sınırı dışına çıkarma isteğine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.