Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/3066 K.2025/7780

Taraflar arasında görülen tescil davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Malatya ili .... ilçesi ..... köyünde bulunan, sınırlarını dilekçesinde bildirdiği yaklaşık 6760 hektar yüzölçümündeki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, taşınmazın 16/48 oranında maliki olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu belirterek, taşınmazın müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen kararın, taraf vekillerince temyizi üzerine hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 04.07.2019 tarihli ve 2016/14794 Esas, 2019/4807 Karar sayılı ilamıyla; ilamda belirtilen usulde araştırma yapılması ve sonucuna karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8. maddesi uyarınca yapılan çalışmalar sonucunda dava konusu yerin orman vasfıyla 1 43... nolu parsel olarak Hazine adına tespit edildiği, 3402 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte genel mahkemenin görevinin sona ereceği ve dosyanın resen kadastro mahkemesine devrolunacağı gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.