Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/344 K.2025/1255

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile müdahalenin önlenmesi davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10.2024 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu, İzmir ili Menderes ilçesi ... Mahallesi 109 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, 8.506,72 m² yüzölçümü ve tarla vasfı ile davalılar adına kayıtlıdır.

Davacı ... İdaresi vekili; dava konusu 109 ada 1 parselin bulunduğu yerde 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2896 sayılı 31.8.1956 Tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun (2896 sayılı Kanun) ile değişik 2/B madde çalışmasının 09.10.1984 tarihinde başlayıp aynı tarihte bitirildiğini ve 04.09.1985 tarihinde ilan edilerek süresi içerisinde kesinleştiğini,

yapılan incelemede 6831 sayılı Kanun'un 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B madde çalışması neticesinde 2625- 2048- 2049- 2050- 2051- 2052- 2623- 2624- 2625 numaralı noktalarla çevrili sahanın 9 parsel numarası ile orman sınırı dışına çıkarıldığını, incelemeye konu olan Bulgurca Mahallesi 109 ada 1 parselin 2050-2051-2052 O.S noktalarını aşarak 5.348 m²'lik kısmının Devlet ormanı sahasına girdiğinin tespit edildiği belirterek, dava konusu taşınmazın kesinleşen tahdit sınırları içerisinde kalan kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline ve bu kısma davalıların müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazın 2.372,48 m²'lik kısmının orman sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, İzmir ili Menderes ilçesi Bulgurca mahallesi 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının 2.372,98 m²'lik kısmının iptali ile harita mühendisi bilirkişi İ.C.Ç tarafından hazırlanan 28.03.2019 tarihli rapora ekli alan hesabı başlıklı krokide yeşil çizgilerle taralı 2.372,98 m²'lik kısmın dava konusu parselden ifrazı ile orman olarak tesciline dair verilen karar davalılar vekili tarafından istinaf edilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu taşınmazın 2.372,98 m²'lik kısmının orman

vasfıyla Hazine adına tesciline şeklinde hüküm kurulmaması infazda tereddüt oluşturacağından ve yine dava dilekçesindeki davalının müdahalenin önlenmesi talebine yönelik bir karar verilmemesi ve davalı aleyhine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 36/A maddesine aykırı olarak harç, yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalılar vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile,

İzmir ili Menderes ilçesi Bulgurca mahallesi 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının, harita mühendisi bilirkişi İ.C.Ç tarafından hazırlanan 28.03.2019 tarihli rapora ekli alan hesabı başlıklı krokide yeşil çizgilerle taralı 2.372,98 m²'lik kısmının iptali ve dava konusu parselden ifrazı ile, orman vasfı ile Hazine adına tesciline; dava tarihi itibariyle davalıların hukuken geçerli tapu kaydına dayanarak dava konusu taşınmaz bölümünü kullandıkları anlaşılmakla davacı vekilinin men'i müdahale talebinin reddine şeklinde yeniden hüküm kurulmuş olup;

karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 11.01.2024 tarihli ve 2021/7324 Esas, 2024/120 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı ... İdaresi vekili, 17.05.2024 tarihli dilekçe ile, Kadastro Müdürlüğünün 29.03.2024 tarihli ve 12261410 sayılı yazısı ile bilirkişi raporu eki alan hesabı ve krokide parseli kesen OS. 2050 ve OS.

2051 nolu noktaların koordinat değerleri ile bu noktaların Kadastro Müdürlüğünde bulunan orman kadastro dosyasındaki koordinat değerlerinin aynı olmaması nedeniyle ifraz edilen kısmın yüzölçümünün hatalı hesaplandığının tespit edildiğinin taraflarına bildirildiğini, Mahkeme kararının infaza elverişli ... gelmesi için OS. 2050 ve OS.

2051 nolu noktaların doğru koordinat değerleri esas alınarak 109 ada 1 parselin ifraz edilmesi ve ormanda kalan kısmının yüzölçümünün yeniden hesaplanarak ilâmın infaza elverişli ... gelmesi için yeni bir bilirkişi raporu alınarak kararın tavzihini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2024 tarihli ek kararıyla, aynı bilirkişilerden alınan ek rapor doğrultusunda davacı ... İdaresi'nin tavzih talebinin kabulü ile.

19.11.2020 tarihli ve 2020/258 Esas, 2020/930 Karar sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkralarının hükümden çıkartılarak, hüküm fıkrasının 2 nci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkralarının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca: ''İzmir ili, Menderes ilçesi, Bulgurca Mahallesi, 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının, harita mühendisi bilirkişi İ.C.Ç tarafından hazırlanan 09.09.2024 tarihli ek bilirkişi raporuna ekli alan hesabı başlıklı krokide yeşil çizgilerle taralı 2.349,25 m²'lik kısmının iptali ve dava konusu parselden ifrazı ile,

orman vasfı ile Hazine adına tesciline, 09.09.2024 tarihli ek bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına" denilmek suretiyle tavzihine karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin 2 inci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 inci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 21.10.2024 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.