Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/3620 K.2025/6332

Taraflar arasında kesinleşmiş orman tahdidine dayalı tapu iptali ve tescil ve elatmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda tapu iptali ve tescil talebi yönünden davanın kabulüne, elatmanın önlenmesi talebi yönünden davanın reddine karar verilmiş; davacı Orman İdaresince, verilen karara yönelik tavzih talebinde bulunulmuş, İlk Derece Mahkemesince ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Orman İdaresi, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan Atakum ilçesi ... köyünde dilekçesinde belirttiği taşınmazların, yörede ilk kez yapılan ve 10.10.2008-10.04.2009 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini ve elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulüne, dava konusu Atakum ilçesi ... köyü 1024, 1025, 1026, 1027, 1028, 1029, 1030, 1031, 1032, 1052, 1054, 10 55... parsel sayılı taşınmazların tamamı ile, 15.09.2012 tarihli bilirkişi raporu ve krokilerinde, ... numaralı taşınmazın (A) harfi ile işaretli 1.974,41 m²lik kısmının, ... numaralı taşınmazın (A) harfi ile işaretli 2.368,57 m²lik ve (B1) harfi ile işaretli 421,02 m²lik kısmının, ... numaralı taşınmazın (A) harfi ile işaretli 2.275,69 m²lik kısmı ile (B1) harfi ile işaretli 557,99 m²lik kısmının ve ... numaralı taşınmazın (A) harfi ile işaretli 1.524,41 m²lik kısmının tapu kaydının iptali ile,

orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davalının orman niteliği ile tescile karar verilen taşınmazlara elatmasının önlenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 10.06.2013 tarihli ve 2013/1090 Esas, 2013/6421 Karar sayılı ilamı ile; davalının tapu iptali ve tescil davasının temyiz itirazları bakımından; dava konusu 1024, 1025, 1026, 1027, 1028, 1029, 1030, 1031, 1032, 1052, 1054, 10 55... parsel sayılı taşınmazların tamamen, diğer davalı parsellerin ise kısmen orman tahdit hattı içinde kaldığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek, tapu iptali ve tescil davası yönünden hükmün onanmasına, davalının, elatmanın önlenmesi davasına yönelik temyiz itirazları bakımından;

dava konusu taşınmazların, davalı tarafından dava tarihine kadar tapu kaydına dayanılarak tasarruf edildiği ve bu tarihe kadar davalı tarafından dava konusu taşınmazlara haksız elatma söz konusu olmadığı, Orman İdaresinin elatmanın önlenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince, davalının taşınmazlara yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmiş olmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu belirtilerek, elatmanın önlenmesi istemi yönünden itirazın kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.06.2014 tarihli ve 2014/75 Esas, 2014/175 Karar sayılı kararıyla dava konusu taşınmazın, davalı tarafından dava tarihine kadar tapu kaydına dayanılarak tasarruf edildiğinden bu tarihe kadar davalı tarafından dava konusu taşınmaza haksız elatma söz konusu olmadığı, davacı Orman İdaresinin elatmanın önlenmesine ilişkin talebinin reddine, tapu iptali ve tescil davası yönünden hükmün Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi tarafından onanması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacı Orman İdaresi vekili; Samsun Kadastro Müdürlüğünce 1053, 1058, 10 59... numaralı parsellere ait hükmen tescil beyannamesinin düzenlenebilmesi için 22/a çalışmaları sonucunda kesinleşen yüzölçümü ve sınırları dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi kararının hesaplanan alana göre düzeltilmesi ve ... numaralı parselin taralı alanla gösterilen kısımla ilgili de karar verilmesi gerektiğinin belirtildiği, dilekçe ekinde sundukları Samsun Kadastro Müdürlüğünün yazıları doğrultusunda bilirkişiden rapor alınarak, 10.06.2014 tarihli ve 2014/75 Esas, 2014/175 Karar sayılı kararın düzeltilerek açıklanması ve kararın tapuda infazının sağlanabilmesi için, tavzih talebinde bulunduklarını belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ek kararıyla talebin tavzih isteminden ibaret olduğu, dosyada 10.06.2014 tarihinde karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararının taraflara 04.07.2014 tarihinde tebliğ edildiği, dosyanın kesinleştiği, davacı İdare tarafından süresinde gerekli usulü işlemlerin yapılmadığı ve işlemler başlatıldıktan sonra (2015 yılında müracaat edilmiş) aradan yine uzun bir zaman geçtiği (tavzih talep delikçesi 2021 yılı), dosyada karar verildiği sırada bölgede 22/a çalışmasının olmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararı ile alınan bilirkişi raporları arasında da çelişki bulunmadığı belirtilerek, davacı Orman İdaresi vekilinin yeniden bilirkişi raporu alınarak rapor doğrultusunda tavzih edilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı Orman İdaresi vekili; Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının kesinleşmesinden sonra 22.10.2014 tarihinde Samsun Kadastro Müdürlüğüne kararın infazı için başvuruda bulunulduğunu, kararın infaz edilememesinde İdarenin herhangi bir hatasının bulunmadığını, Samsun Kadastro Müdürlüğünce kararın bu haliyle uygulanamayacağının İdareye bildirilmesi neticesinde tavzih talebinde bulunulduğunu, İdarenin mağdur olduğunu, orman olan bir yerin tapuda orman vasfı ile kayıt edilmesi gerektiğini ileri sürerek, ek kararı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, tavzih ek kararının usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasındadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 17.06.2021 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.