Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/4229 K.2025/6064

Taraflar arasında orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir. Karar davacı ... İdaresi, davalı Hazine vekili, dahili davalılar ... ve ... ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede 1985 yılında yapılan tapulama çalışmaları itirazsız yerlerde 1987, itirazlı yerlerde 1989 yılında kesinleşerek, dava konusu taşınmazların şahıslar adına tespit ve tescil edildiği, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) kapsamında orman kadastrosu ve 2/B madde çalışmalarının 28.09.2007 tarihinde bitirilerek 25.03.2008 tarihinde ilan edildiği, askı ilan süresi içinde dava açıldığından kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Davacı ... İdaresi vekili; ... ili ... ilçesi ... köyünde yapılan çalışmada 311.423 m²lik ormanlık alanın 31.12.1981 tarihinden önce orman niteliğini yitirmesi nedeniyle 2/B uygulama tutanağıyla orman sınırları dışında bırakıldığını, 2/B uygulama çalışmasının 25.03.2008 tarihinde askıya çıkarıldığını, ancak dava konusu taşınmazların fiili durumunun orman olduğunu, amenajman ve memleket haritalarına göre de ormanlık saha olarak görüldüğünü ileri sürerek, 2/B uygulamasının iptali ile taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında 04.05.2011 tarihli dilekçe ile dava edilen yerlerin ... köyü 1 15... (eski 411) parsel, 1 15... (eski 412) parsel, 1 15... (eski 729) parsel ve İriağaç köyü 728 parsel olduğunu belirtmiştir.

... Kadastro Mahkemesinin 21.04.2009 tarihli ve 2008/2 Esas, 2009/1 Karar sayılı hükmü ile; ... ili ... ilçesi ... köyünde 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesine konu bir arazi bulunmadığı, köyde 2/B maddesinin uygulamasının yapılmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş; davacı ... İdaresi kararı temyiz etmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi’nin 10.09.2009 tarihli ve 2009/10448 Esas, 2009/13030 Karar sayılı ilamında; taşınmazların memleket haritasında 1-4 metre boyunda meşe ile kaplı olduğu, Orman İdaresinin davasının 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılan yerler hakkında olmayıp, orman sınırları dışında bırakılan ve memleket haritasında 1-4 metre boyunda meşe ağaçları ile kaplı yerler hakkında olduğu ve bu yerlerin orman sınırları içine alınmasının istediği,

İlk Derece Mahkemesince yapılacak işin Orman İdaresinin dava dilekçesine eklediği ve memleket haritası üzerinde gösterdiği dava konusu yerlerin, yörede 1985 yılında yapılan arazi kadastrosunda ne gibi işleme tâbi tutulduğunu belirleyip o yerlere ilişkin tutanak örnekleri ve tapu kayıtlarını getirterek tespit malikleri ya da tapu maliklerini davaya katarak husumeti yaygınlaştırıp davada taraf oluşturmak,

bundan sonra eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları getirtilerek dava konusu edilen yerlerin 6831 sayılı Kanun'un 1. maddesi hükmüne göre orman sayılan yerlerden olup olmadığını yöntemince araştırmak ve sonucuna göre bir karar vermekten ibaret olduğu belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay bozma ilâmı sonrası ... Kadastro Mahkemesince; taşınmazların evveliyatının ormanlık alan sayılmayan, ormanlık alanın bütünlüğünü bozmayan yerler olduğu, 6831 sayılı Kanun'un 1/f ve 2/a maddeleri ile orman kadastrosunun uygulanması hakkında yönetmeliğin 23/f ile 31/d bendi veya 6831 sayılı Kanun'un 1. maddesi istisnai bentleri kapsamında değerlendirilmesi gereken yerlerden olduğu, bu yerlerde yapılan orman tahdit çalışması ile 2/B uygulamasında bir isabetsizliğin bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.11.2013 tarihli ve 2013/6200 Esas, 2013/10424 Karar sayılı ilamında; dava konusu taşınmazların tapu maliklerinin davaya dahil edilmek suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra orman sayılan yerlerden olup olmadığının taşınmazlar başında keşif yapılarak uzman orman bilirkişisinden rapor alınmak suretiyle bozma ilâmı doğultusunda usûlüne uygun araştırma yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişi raporunda ve keşif zaptında hangi parseller üzerinde inceleme yapıldığı ve rapor alındığı da açıklığa kavuşturulmadan hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu belirtilerek, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; alınan orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların (A) harfi ile gösterilen bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu, (B) harfi ile gösterilen bölümlerinin evveliyatının orman bütünlüğü içerisinde kalan yerlerden olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu ... köyü 1 15... ,

11... parseller ile İriağaç köyü 728 parsel numaralı taşınmazların 01.06.2018 tarihli jeodezi ve fotogrametri bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen kısımlara ayrı ayrı bağımsız parsel numarası verilerek orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline, aynı parsellerin (A) harfi ile gösterilen kısımları yönünden davanın reddi ile ifraz sonrasında kalan kısımların kadastro tespitindeki gibi tespit malikleri adına tesciline karar verilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili; taşınmazların tamamının orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla; davalı Hazine vekili; taşınmazların ham toprak vasfında olduğu, Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine karşın idare lehine vekalet ücretine hükmedilmediği iddiasıyla; dahili davalı ... ve ... ...; dava konusu ... köyü 1 15... parsel ve İriağaç köyü 728 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan yerlerinin orman niteliğinde olmadığı iddiasıyla kararı temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...

İdaresi vekili, davalı Hazine vekili ve dahili davalıların temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.