Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/607 K.2025/3504

Taraflar arasındaki kadastro davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 04.11.2024 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, ................. Mahallesi çalışma alanında bulunan 186 ada 6 parsel sayılı 367,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı, irsen intilal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili; dava konusu 186 ada 6 parsel sayılı taşınmazın idarenin kamulaştırma sahasında kaldığını ileri sürerek dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin 12.10.1994 tarihli ve 1994/28 Esas, 1994/166 Karar sayılı kararı ile, "davanın kabulüne, 186 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi ... ve müşterekleri adına tesciline, tapu kütüğünün irtifak hakları bölümüne 'parselin 358 metrekarelik kesimi üzerinde Karayolları Genel Müdürlüğü lehine irtifak hakkı mevcuttur' yazılmasına" karar verilmiş ve bu karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 05.06.1995 tarihli ve 1995/3335 Esas, 1995/4127 Karar sayılı ilamı ile onanmakla 04.08.1995 tarihi itibarıyla kesinleşmiş; İlk Derece Mahkemesinin 03.07.1998 tarihli kararı ile de; davacı ... vekilinin tavzih isteminin reddine karar verilmiş ve bu karar da 07.10.1998 tarihi itibarıyla kesinleşmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı ... vekili 17.10.2024 havale tarihli dilekçesi ile; çekişmeli taşınmazda idare lehine irtifak hakkı tesisine ilişkin hükmün taşınmazın yol olarak tapudan terkini şeklinde tavzihen düzeltilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 04.11.2024 tarihli ek kararıyla, "kesinleşen kararla tespit olunan durumun, yeniden hüküm tesisi suretiyle ele alınmasının kanunen mümkün olmadığı" gerekçesiyle, tavzih talebinin reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.