Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/667 K.2026/308

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Balıkesir ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, 1 23... parsel sayılı tarla vasfıyla 5.499, 06... yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir. 1995 yılında 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) gereğince orman kadastrosu ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması yapılarak 18.03.1995 tarihinde ilan edilmiştir.

2.İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; dava konusu 1 23... parsele ilişkin tapu kaydı ve vergi kaydının bulunmadığını, zilyetlik ile iktisap edilemeyeceğini belirterek, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...hava fotoğraflarıyla tarımsal faaliyetinin 20 yılı aşkın bir süredir devam ettiği, toprak işleme faaliyetinin tespit tarihine kadar kesintisiz devam ettiği, taşınmazın halihazırda kuru marjinal tarım arazisi vasfında olduğu, dava konusu taşınmaza 20 yılı aşkın süreyle davalı tarafından çekişmesiz aralıksız malik sıfatıyla zilyetlik olunduğu, davalı adına zilyetliğe dayalı edinim sınırının aşılmadığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu 17. maddesinin ve atıfla 14 maddesi ve devamında aranan koşulların oluştuğu..." gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu 1 23... parsel sayılı taşınmazın kadastro güncelleme tutanağı gibi tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...taşınmazın davalının ceddinden intikalen ve taksimen gelme taşınmaz olup, halen davalının 20 yılı aşkın bir zamandan beri nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla zilyet ve tasarrufunda olduğu tespit tarihine kadar davalı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının oluştuğu, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı,

orman ya da kamu orta malı niteliğinin de bulunmadığı ve çalışma alanında zilyet adına daha önce belgesizden tespiti yapılan yerlerin 40/100 dönüm normlarını geçmediği, çevre parsellerin de senetsizden zilyetlik yoluyla gerçek kişiler adlarına tescil edildiği, bu durumda davalı yararına mülk edinme koşullarının oluştuğu" gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altına bulunan yerlerden olup olmadığı ve taşınmaz üzerinde davalı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR