Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/731 K.2025/4311

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

... Mahallesi çalışma alanında 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un (7143 Kanun) Geçici 1 inci maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, 7949 ada 7 parsel sayılı 265,84 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, " 7143 sayılı Kanun'un Geçici 1 inci maddesi hükümlerine tabi tutulduğu ve Sultanbeyli Belediyesi'nin kullanımında olduğu " şerhi yazılarak, arsa vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... ... dava dilekçesinde özetle, çekişmeli taşınmazı 1997 tarihinde satın aldığı ve satın aldığı tarihten bu yana taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "..Somut olayda, davacının çekişmeli taşınmazda kadastro tespiti sırasında ekonomik amaca uygun kullanımının olmadığı, nizalı taşınmaz bölümü üzerinde yapı, sınır işareti ve fiili kullanıma ilişkin tespit yapılamadığı, satış senedi düzenlenmesinin ve senedin uyuşmazlık konusu taşınmaza ilişkin olduğunun belirtilmiş olmasının zilyetlik olgusunu göstermeyeceğinin sabit olduğu,

kaldı ki satış senedindeki taşınmaza ait olduğunu gösterir koordinat, cephe, ada, parsel, cadde sokak kapı no. ve özel parselasyon krokisi gibi değerler olmadığından satış senedinin davaya konu taşınmaza ait olup olmadığının da tespit edilemediği,

tanık anlatımlarının da tespit anında ekonomik amaca uygun fiili kullanımın varlığına yeterli ve elverişli olmadığı ve davaya konu taşınmaz üzerinde 1982, 2006, 2011, 2013, 2014, 2015, 2017, 2018 ve 2020 yılı ortofoto haritalarında fiili kullanıma ait veriye rastlanılmadığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.