Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/911 K.2025/4869

Taraflar arasındaki 7143 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi uyarınca 3402 sayılı Kanun'un Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

7143 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi uyarınca 3402 sayılı Kanun'un Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu sırasında ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan, 8053 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, 245,08 metrekarelik yüzölçümüyle, beyanlar hanesinde davalı ... lehine kullanıcı şerhi tesis edilerek ... adına tespit edilmiştir. Davacı vekili; müvekkilinin davalı abisi ile birlikte taşınmazı kullandığı iddiası ile müvekkili lehine de şerh tesisi isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; incelenen hava fotoğraflarında 1987 öncesinde taşınmaz üzerinde bina bulunmadığı tespiti ile 1987-1990 yıllarında davacının yaşı dikkate alındığında taşınmazın üzerindeki binanın yapılmasına davacının maddi desteğinin olduğunun kabulünün mümkün olmadığı değerlendirildiğinden davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince;

mevcut delil durumuna göre yapılan değerlendirmede, dava konusu taşınmazın, kadastro tespiti esnasında birinci katta bulunan mesken niteliğindeki yapının davacı, diğerlerinin davalı taraf kullanımında olduğu hususu gerek tanık anlatımları ve gerekse davalının ikrarı ile sabit olduğu, kadastro tespit öncesi ve sonrası kullanım bakımından davalının itirazına dair kesin delil olmadığı, zilyetlikten mene dair bir dava veya buna ilişkin iradenin dosyaya yansımadığı anlaşılmakla;

davanın kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi hatalı olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b-2 maddesi gereğince İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/269 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın yeniden esasıyla ilgili olarak;

Davanın kabulüne, dava konusu İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi, 8053 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapusunun beyanlar hanesinde yazılı "Bu parsel ... oğlu ... kullanımındadır." şerhinin terkinine ve beyanlar hanesine "İş bu taşınmazın birinci normal katı ...'in; kalan kısmı ... oğlu ... kullanımındadır." şerhinin yazılmasına şeklinde hüküm kurulmuş olup; işbu hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.