Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2007/8348 K.2008/9146

5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

"İçtihat Metni"

Tedbirsizlik ve dikkatsizlikle yaralamaya neden olmak suçundan O.. C..'in 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 459/2-son , 72, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince 44.869 500 Türk Lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair, Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2001 tarihli ve 2000/176 esas 2001/316 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Sanık O.. C.. hakkında tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanıklar Oğuz C.. ve R.. E.. haklarında ise yalan beyanda bulunmak suçundan kamu davası açıldığı, tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan ağır para cezasına mahkum olan O.. C..'e ait kararın kesinleşmesi,

Yalan beyanda bulunmak suçundan ise sanıklar O..C.. ve R.. E.. haklarında verilen mahkumiyet kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.4.2006 tarihli ve 2004/8390, esas 2006/3836 sayılı ilamı ile, aracın O..C.. tarafından kullanılmasına rağmen her iki sanığın da aracı R.. E..'in kullandığını söyleyerek memura yalan beyanda bulunmak suçundan mahkemece mahkumiyet kararı verilmiş ise de, aracın R..

E.. tarafından kullanıldığının anlaşılması karşısında sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması, sebebiyle sanık O..

C..'in tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 14.6.2007 gün ve 31250 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay C.

Başsavcılığının 24.7.2007 gün ve 143411 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ceza Genel Kurulunun 25.5.2004 gün ve 2004//2-101 Esas, 2004/123 sayılı kararında da belirtildiği üzere olağanüstü yasa yolu olan kanun yararına bozma isteminde bulunulması halinde uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hataları dışında kalan, hakimin kanaat ve takdirine ait fiili sorunlardan dolayı bu yola gidilemeyeceği, somut olayda tüm kanıtlar toplanıp değerlendirildikten sonra hükümlünün mahkumiyetine dair verilen kararda kanıtların takdir ve tayininde