Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2008/12848 K.2010/4440

Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 456/4, (489 TL adli para cezası) (iki kez); 193/2; 516/ilk, 522, 71, 72, 647 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükme yönelik temyizde;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezalarının miktarı karşısında kararın kesin olması nedeniyle, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükme yönelik temyizde;

a- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 765 sayılı Kanuna göre hükmolunacak ceza ile 5237 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra, sanığın lehine olan Kanunun tespiti ile lehe Kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih 2005/8-2005/164 sayılı kararına göre suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi ile benimsenen 450 TL sini geçemeyeceği gözetilmeden sanıklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden fazla ceza tayini,

c- Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık ...'ın lehine olan 5395 sayılı Kanunun 23. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesinin sanık ... hakkında uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,