KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2009/21701 E., 2010/4263 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Silahlı örgüte yardım etme, Resmi evrakta sahtecilik
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında;
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
a-Silahlı terör örgütüne yardım suçu için; TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle aynı kanunun 314/2, 62, 53, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet b- Resmi evrakta sahtecilik suçu için; TCK’nın 204/1, 43/1, 62, 53, 63, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında; Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek silahlı terör örgüte yardım suçundan cezalandırılan, sanık ... hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Suç tarihi itibariyle sanık hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir
kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkındaki temyize gelince;
Temyizin vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
13.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2009/21701, K. 2010/4263, 13 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama