Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2009/2879 K.2011/1215

2- Sanık ... hakkında: a) Hakaret suçundan, CMK’nın 223 ve 5237 sayılı TCK’nın 129/1. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, b) 765 sayılı TCK’nın 191/2, 51/2, 59/2, 81/1, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, c) 765 sayılı TCK’nın 516/ilk, 522, 51/2, 59, 81/1, 647 sayılı Kanunun 4, 765 sayılı TCK'nın 72, 36. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...’in, yüzüne karşı verilen hükmü yasal sürede temyiz ettiği 26.03.2007 tarihli süre tutum dilekçesinde, “hakkımda verilen mahkumiyet kararını temyiz ediyorum” diyerek ismini yazıp imzalamak suretiyle sanık sıfatıyla temyiz ettikten sonra, 21.05.2007 tarihli gerekçeli temyiz layihasında katılan sıfatıyla da temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; yasal süreden sonra olan katılan sıfatıyla temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, bu nedenle sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm temyiz incelemesi kapsamı dışında tutulmuştur.

1- Sanık ... hakkındaki silahlı tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik itirazın incelenmesinde;

Taraflar arasında meydana gelen olayda, haksız tahrik oluşturan eylemin ilk olarak kim tarafından gerçekleştirildiğinin saptanamaması karşısında; her iki sanık yönünden de hafif haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekeceğinden, 765 sayılı TCK’nın 51/1. maddesi uygulanmak suretiyle cezasından indirim yapılması yerine yazılı şekilde aynı maddenin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle sanığa az ceza verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin silahlı tehdit suçu yönünden yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazları ile mala zarar verme suçu yönünden diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce benimsenen 13.12.2005 tarih, 2005/155 esas – 2005/164 sayılı kararına göre, suç tarihi itibariyle mala zarar verme suçundan verilen adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi ile belirlenen 450 TL’yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mala zarar verme suçundan tayin edilen temel adli para cezasının 765 sayılı TCK'nın 516/ilk maddesi uyarınca 450 TL'ye, 522. maddesi uyarınca 150 TL’ye, 51/2. maddesi uyarınca 50 TL'ye, 59. maddesi uyarınca 41 TL'ye, 81/1. maddesi gereğince 45 TL’ye ve 72. maddesinin uygulanması ile bulunan sonuç adli para cezasının da 1.137 TL'ye indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan mala zarar verme suçuyla ilgili hükmün DÜZELTİLEREK, silahlı tehdit suçuyla ilgili hükmün ise doğrudan ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

a) Taraflar arasında meydana gelen olayda, haksız tahrik oluşturan eylemin ilk olarak kim tarafından gerçekleştirildiğinin saptanamaması karşısında; her iki sanık yönünden de hafif haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekeceğinden, sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 51/1. maddesi tatbik edilerek cezasından indirim yapılması yerine yazılı şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza verilmesi,

b) Sanığın, otomobilini diğer sanık ...’ün üzerine sürerek kasten yaralamaya teşebbüs etmesi eyleminde, suçta kullanılan otonun silahtan sayılamayacağı ve bu nedenle 765 sayılı TCK’nın 457/1. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,