Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/12226 K.2010/12440

Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet vermek suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/4. maddesi uyarınca 1 yıl hapis, 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılarak 1 yıl 4 ay hapis, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin 1 yıl 1 ay 10 gün süreyle geri alınmasına, sanığa verilen asli ve fer'i cezanın aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ayrı ayrı ertelenmesine, sanığın anılan Kanun'un 53/1-a-b-d-e. maddesindeki haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına dair Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2008 tarihli ve 2007/54 esas, 2008/118 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 02/05/2007 tarihli duruşmada katılan ... uzlaşmaya hazır olduğunu belirtmesine rağmen uzlaştırma işlemi başlatılması gerektiğinin dikkate alınmamasında,

2- Sanık hakkında üzerine atılı suçtan dolayı verilen 5237 sayılı Kanun'un 89/4, 22/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapıldığında 13 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

3- Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a-b-d-e maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde,

4- Sürücü belgesinin geri alınması ceza olmayıp tedbir niteliğinde olduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi hükmü karşısında ertelenemeyeceğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 27.06.2010 gün ve 2010/7944/42626 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2010 gün ve 2010/165860 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bilinçli taksirle yaralama şeklinde kabul edilen olayda, mağdurlardan ...’ın 18.01.2007 tarihli savcılık ifadesinde uzlaşmak istemediğini belirtmesi ve CMK’nın 253/7. maddesi hükmü karşısında, diğer mağdur ...’ın 02.05.2007 tarihli duruşmada uzlaşmaya hazır olduğunu belirtmesi üzerine yeniden uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği,

Hükümlü hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası ile fazla hapis cezası tayin olunduğuna ilişkin düşüncede isabet bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki 1 ve 2 numaralı bozma isteminin REDDİNE,