Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/4869 K.2010/7577

Sanık ...'nın, kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis; sanık ...'in, kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 85/1, 86/2, 52/2, 86/1, 87/3, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis, 2.000 yeni Türk lirası adlî para cezası, 1 yıl 15 gün hapis;

sanık...'in, taksirle yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 85/1, 86/2, 31/3, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 1.320 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

anılan Kanun'un 231/8. maddesi gereğince sanıkların 5 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına dair Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2009 tarihli ve 2009/82-271 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/10/2009 tarihli ve 2009/1015 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesinde sınırlı olarak sayılan suça ve sanığa ilişkin koşulların birlikte bulunması gerektiği, sanıklara isnad edilen suçların maddi ve ekonomik kayba yol açan suçlardan olduğu ve zararın bir kısmının belirlenebilir bulunduğu dolayısıyla, sanıkların zararı tazmin ettiklerine ilişkin dosyaya yansıyan bir belgenin veya delilin bulunmadığı cihetle,

sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 02.03.2010 gün ve 12477 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2010 gün ve 54536 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;