Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/12092 K.2012/11296

2- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 264/6-8, 59/2, 31, 33, 40, 36. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.03.2007 tarih 1997/201 Esas, 2000/148 sayılı karar ile hükümlüler ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c maddesi uyarınca hükmolunan para cezasının miktarı karşısında kararın kesin olması nedeniyle temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince reddine karar verilmekle anılan hüküm kesinleştiğinden aynı sanıklar hakkında aynı eylem nedeniyle kurulmuş olunan 01.09.2010 tarihli hükmün hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in suç tarihinde onsekiz yaşından büyük olmasına rağmen, cezasından 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini, verilen hükmün yok hükmünde kabul edilmesi nedeniyle bozma nedeni yapışmamıştır.

Hükümlülerin eylemi sonucu zarar meydana gelmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 42. maddesi hükmü karşısında, yakarak mala zarar verme suçunun patlayıcı madde atma fiilini ağırlaştırıcı neden sayan bileşik suç niteliğinde olup, anılan Kanunun 152/1-a, 152/2-a, 174/1-2. maddeleri gereğince yakarak mala zarar verme ve patlayıcı madde bulundurma suçlarını oluşturacağı, hükümlüler hakkında mala

zarar verme suçundan açılan davanın 4616 sayılı Kanun gereğince kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine 17.10.2001 tarihinde karar verilmiş olması karşısında, mahkemece sadece tehlikeli madde bulundurma suçu yönünden lehe yasa değerlendirilmesi yapılarak suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 264/6-8 ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 174/1-2. maddeleri uyarınca belirlenecek sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, Dairemizin 04.05.2010 tarih 2010/14561 Esas, 2010/4835 sayılı ilamına yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,