Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/9493 K.2011/27730

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle yapılan uyarlama istemi üzerine Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 18.05.2007 tarih ve 2007/159 esas, 2007/133 karar sayılı ek kararının temyize tabi kararlardan olması nedeniyle, Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine verilen 31.05.2007 tarihli karar hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip, 18.05.2007 tarihli karara yönelik yapılan incelemede;

1- 1. Ordu Sıkıyönetim Komutanlığı 2 nolu Askeri Mahkemesinin 06.04.1993 gün ve 1991/2 esas, 1991/1 sayılı kararın tümünü kesinleşme şerhli ve onaylı bir örneği getirtilerek, hükümlünün ilamda sabit ve cezalandırmayı esas kabul edilen tüm eylemleri saptanıp bu eylemlerin sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda öngörülen suç tiplerinden hangilerine temas ettiği ve yaptırımları da somut olarak belirlenmek suretiyle kesinleşen ilamdaki ceza ile karşılaştırması ve hükümlünün hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken, keşinleşen ilamın sanığın eylemlerini içermeyen sınırlı sayıdaki sayfaların incelenmesi ile yetinilerek eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Hükümlü hakkında daha önce tayin olunan müebbet ağır hapis cezasının 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesi uyarınca müebbet hapis cezasına dönüştürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 765 sayılı TCK’nın lehe kabul edilmesi karşısında; hükümlünün mahkûm olduğu cezanın kanuni sonucu olarak 765 sayılı TCK’nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanması yerine, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunmayan 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,