Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/9662 K.2014/7772

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Karar tarihinde yürürlükte olan CMK'nın 138/2. maddesinin "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir" hükmü de nazara alındığında,

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen örgütlü uyuşturucu kaçakçılığı soruşturması kapsamında Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/1296 ve 2005/1611 değişik iş sayılı iletişim tespiti kararları ile elde edilen ve örgütlü uyuşturucu madde kaçakçılığı suçuna ilişkin olmayıp, bu hali ile CMK'nın 138/2. maddesi kapsamında kalan, dava ve temyize konu suça ilişkin olduğu varsayılan telefon görüşme içeriklerinin gereğinin takdir ve ifası için suç yeri olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine,

bu yer Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından CMK'nın 160 ve 161. maddeleri kapsamında "işin gerçeğini araştırmadan" ve tesadüfen elde edilen delil niteliğindeki telefon görüşme içeriklerini doğrulayan başkaca bir delil de elde edilmeden açılan davada içeriği itibariyle soyut kalan konuşmaların suç örgütünün varlığının sübutu için tek başına yeterli olamayacağı gözetilmeden sanıkların beraatleri yerine yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,