Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/1277 K.2012/11855

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında katılan ... ya karşı mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezalarının miktarı ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı nazara alındığında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında şikayetçi ...'a karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

a- İddianamede hırsızlık suçundan ayrı hazırlık üzerinden soruşturma yürütüldüğünün belirtilmesi karşısında, anılan soruşturmanın akıbeti araştırılarak sanıklar hakkında atılı suçtan ayrı bir dava açılmış ise aralarında hukuki ve fiili bağlantı dikkate alınarak davaların birleştirilmesi yoluna gidilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği, açılmamış ise usulüne uygun bir dava açılmadan ek savunma vermek suretiyle hüküm kurulması,

b- Sanıkların yararlanmak amacıyla bulunduğu yerden malikinin rızası dışında alıp gezdikleri şikayetçiye ait aracı yakmaktan ibaret eylemlerinde verdikleri zararların hırsızlığa konu eşyanın aynına yönelik olması nedeniyle eylemin hırsızlık suçu dışında ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, unsurları oluşmayan anılan suçtan dolayıda mahkumiyet kararı verilmesi,

c- Yaşı küçük sanık ... hakkında sosyal inceleme raporu alınmamasının gerekçesi kararda gösterilmeyerek 5395 sayılı Kanunun 35/3. maddesine muhalefet edilmesi,

d- Kabule göre de;

Şikayetçiye ait aracı yakarak zarar veren sanıklar hakkında öncelikle TCK’nın 151/1. maddesi ile temel ceza belirlenip, ardından da suçun nitelikli halinin gerçekleşmesi nedeniyle TCK'nın 152/2-a maddesi ile temel cezada arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden cezada arttırım öngören TCK’nın 152/2-a maddesi doğrudan uygulanmak suretiyle cezanın tertip ve tayinine ilişkin sıralamaya uyulmaması,