Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/1843 K.2012/2784

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 152/1-a, 31/3, 62. maddeleri gereğince, 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve anılan Kanunun 50/1-f maddesi uyarınca cezasının 100 adet çam fidanı dikme tedbirine çevrilmesine dair Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2011 tarihli ve 2010/375 esas, 2011/214 sayılı kararı ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-f maddesinde "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya, çevrilebilir." hükmünün yer aldığı,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/1. maddesinde ise "Türk Ceza Kanununun 50. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden kamuya yararlı bir işte çalıştırma; hükümlünün, ücretsiz olarak bir kamu kurumunun veya kamu yararına hizmet veren bir özel kurulusun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasıdır." hükmüne yer verilerek, 2. fıkrasında da "Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri, bölgelerinde bulunan bu tür kurumlardan hükümlüleri ne suretle çalıştırabileceklerine dair bilgi alırlar ve hizmetler listesini oluştururlar.

Bu listeler mahkemelere verilir.

Mahkeme, bu listelerden uygun gördüğü hizmeti ve süresini hükümlüye önerir ve bunu reddetme hakkına sahip olduğunu hatırlatır." seklinde düzenlemeye yer verilerek seçenek yaptırım olarak kamu yararına bir işte çalıştırılmanın şartlarının belirlenmiş olması karşısında, Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini de kısıtlayacak şekilde, süre belirtilmeksizin kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 100 adet çam fidanı dikme tedbirine çevrilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 01.11.2011 tarih ve 2011/13837/56315 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2012 tarih ve 2011/379520 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31.03.2011 tarih, 2010/375 esas ve 2011/214 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak;