Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/7070 K.2012/15978

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hakkında yürütülen suç soruşturması sırasında mağdurun kimlik bilgilerini kullanması üzerine sonradan adli işlemler sonucu yakalanan mağdurun şüpheli olarak bir gün süreyle gözaltına alınması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık hakkında TCK'nın 267/4. maddesi aracılığıyla 37/1 ve 109/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle zamanaşımı süresi içerisinde dava açılıp hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde sanık hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 267. maddesinin üçüncü fıkrasındaki ağırlatıcı nedenin, suç mağduru hakkında gözaltına alma veya tutuklama dışındaki diğer koruma tedbirlerinin uygulanması haline münhasır olduğu, mağdurun gözaltına alınması veya tutuklanması durumunda sanığın aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sorumlu tutulabileceği düşünülmeden ve sevkte gösterilmediği halde ek savunma hakkı da tanınmadan olayda uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 267/3. maddesi ile cezada artırım yapılması,

2- Sanığın gerçek kimliğinin kolluk tarafından 31.08.2008 tarihinde yapılan parmak izi araştırması sonucunda tespit edilmesi karşısında, bilahare 12.02.2009 tarihli oturumda gerçek kimliğini kabul etmesinin rücu sayılamayacağı ve TCK'nın 269/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından yeterli olmayacağının gözetilmemesi,