Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/718 K.2012/3264

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Terör örgütlerinin yurtiçi ve yurtdışındaki kamplarına örgüte katılmak üzere eleman göndermenin, bu örgütlere üye sağlamanın başlıca yollarında biri olduğu, terör örgütlerinin amaç suçun işlenmesi yolunda güven, disiplin ve sıkı irtibata önem veren iş bölümüne dayalı, hiyerarşik düzene sahip yapılar olarak istihbarat, gizlilik, güvenlik ve denetim konularında duyarlı oldukları,

İşleyiş ve yapılanma itibariyle bu özellikleri gösteren terör örgütlerinin, örgütün "hiyerarşik yapısına" dahil edilmek üzere gönderilen elemanları, irtibat halinde olmadıkları, güvenilir bulmadıkları, denetlemedikleri kaynaklardan kabul etmeyecekleri gibi, gizlilik ve güvenlik kuralları ile hiyerarşiye uymayan kişilerin bu tür faaliyetlerine de izin vermeyecekleri, terör örgütlerine yeni eleman temin etme, barındırma, gönderme veya ulaşımını sağlama gibi faaliyetlere ilişkin organizasyonun örgütsel yapı dışında değerlendirilemeyeceği ve bu eylemlerin salt yardım düzeyini aşmamış eylemlerden nitelik itibariyle farklılık arz ettiği göz önüne alındığında;

Somut olay bakımından, silahlı terör örgütünün kırsaldaki kampları ile irtibatlı olduğu anlaşılan sanık ...’un üç kişiyi kamplara götürmek üzere harekete geçtiği, bir kısmı diğer sanık ...’in aracıyla, bir kısmı yaya olarak; intikal, gizlilik ve güvenlik koşullarına uygun şekilde buluşma noktasına ulaştıkları, örgütsel şifreyi kullanarak örgüt mensupları ile buluşup götürdüğü elemanların teslimini sağlamak şeklinde gerçekleşen, eylemi nedeniyle örgütün hiyerarşik yapısına dahil örgüt üyesi olarak cezalandırılması gerekirken eylemi örgüte yardım olarak değerlendirilerek yazılı şekilde uygulama yapılması, TCK’nın 314/3 maddesindeki atfın ve TCK’nın 220/7 maddelerindeki düzenlemenin niteliği karşısında sonuca etkili görülmeyip bozma nedeni yapılmamıştır.