Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/903 K.2012/11338

a- TCK'nın 142/1-a-e, 143/1, 35, CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına b- TCK'nın 152/1-a, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme 2- Sanıklar ... ve ... hakkında; a- TCK'nın 142/1-a-e, 143/1, 35, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- TCK'nın 152/1-a, 53/1, 58/6, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına, 2- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlığa teşebbüs, tüm sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

ATM'sine zarar verilen ve içinden para çalınmaya çalışılan Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O isimli bankanın özel hukuk tüzel kişisi hüviyetinde bir anonim şirket olduğu, suç tarihi itibariyle mevcut sermayesindeki hissedar dağılımına bakıldığında, payların önemli bir kısmının Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından idare ve temsil edilse dahi mazbut vakıflar ile mülhak vakıflara ait bulunduğu, ayrıca banka çalışanları ile emeklileri tarafından kurulmuş Sağlık ve Yardımlaşma Sandığı Vakfının büyük hissedarları arasında yer aldığı, paylarının önemli bir kısmının da halka açık bulunduğu,

öte yandan 20.02.2008 tarih ve 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 5. maddesinde; vakıfların Türk Medeni Kanun hükümlerine göre kurulup faaliyet göstereceklerinin belirtildiği, keza 4. maddesinde; vakıfların, özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduklarının hükme bağlandığı, yine her ne kadar aynı Kanunun "Muafiyet ve istisnalar" başlıklı 77. maddesinde; mazbut vakıflara ait taşınmazların haczedilemeyeceği rehnedilemeyeceği, keza tüm iş ve işlemlerinin her türlü vergi, resim, harç ve katılım payından istisna olacağı ifade edilmişse de, Devlet malı imtiyazından yararlanma hususunun sadece taşınmazlarla sınırlandırıldığı,

diğer bir kısım mali mükellefiyetlerden muaf tutulmanın ve yine mazbut vakıfların gelirlerinin bir kısmının Vakıflar Genel Müdürlüğü bütçesine aktarılması karşılığında yönetim ve temsilinin bu Genel Müdürlük tarafından sağlanmasının da ilgili vakıflara doğrudan "kamu" hüviyetini kazandırmayacağı cihetle, ayrıca gerek Vakıflar Kanunu'nda gerekse diğer kanunlarda vakıf mallarına karşı işlenen suçların Devlet malına karşı işlenmiş sayılacağına dair bir hüküm de bulunmaması karşısında, Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O'nın kamu bankası olmadığı,

öte yandan Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabi bulunan ve bu yönüyle temel amacı ticari başarı ve kar sağlamak olan bankaların hizmeti çalışma saatleri dışında sürdürmek ve daha az çalışanla daha fazla bankacılık hizmeti sunabilmek bakımından tercih ettikleri ATM (Automatic Teller Machine) cihazlarının da bankaların bu temel amacına uygun biçimde kullanıldığı, bu itibarla kamu hizmetine tahsis edilmiş eşya da sayılamayacakları gözetilmeden, mağdur bankanın kamu bankası, bu bankaya ait ATM cihazının da kamu malı olarak kabul edilmesi suretiyle;

a- Bankaya ait ATM cihazına zarar verme eylemi nedeniyle tüm sanıklar hakkında TCK'nın 151/1. maddesi yerine 152/1-a maddesi,

b- Hırsızlığa teşebbüs eylemi dolayısıyla sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 142/1-b-e, 143/1 ve 35. maddeleri yerine 142/1-a-e maddeleri ile uygulama yapılarak suç niteliğinde yanılgıya düşülmesi, ayrıca;

c- Sanıklar ... ve ... müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olması karşısında, anılan sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanması hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

d- Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanması sırasında adli sicil kaydında bilgilerine yer verilen mahkumiyetlerden hangisinin tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

Kabule göre de:

e- Sanıklar ... ve ... hakkında 53/1(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,