Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/10162 K.2013/14272

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre suç tarihi "18.02.2004" olduğu halde gerekçeli karar başlığında "01.07.2010" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yalan tanıklıkta bulunulduğu kabul edilen dosyada aleyhine tanıklık yapılan ...'nın eylemi için 765 sayılı TCK'nın 456/2. maddesi gereği üç seneden fazla hürriyeti bağlayıcı ceza öngörüldüğünden sanığın eyleminin anılan Kanunun 286/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve suç tarihi olan 18.02.2004 tarihinden itibaren zamanaşımının dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamede düşme öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

1- İddianamedeki anlatıma göre sanık hakkında 18.02.2004 tarihli duruşmada yalan tanıklıkta bulunduğundan bahisle dava açılmış olup mahkemece de oluş bu şekilde kabul edildiği halde iftira suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 765 sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 5237 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanığın lehine olan Kanunun tespiti ile lehe Kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,