Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/17693 K.2014/4219

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, sanığın araya büyüklerin girmesi nedeniyle mağdur ceza almasın diye tehdit ve hakaret etmediğine dair savunması, Finike Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/513 esas sayılı dosyası kapsamında ifadesi alınan İ..

B..ün anlatımı ve dosya kapsamına göre; sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp anayasal şikayet ve dilekçe hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; Sanığın, mağdur hakkındaki iftirasından yargılama sırasında 16.09.2009 tarihli beyanı ile döndüğü ancak iftira suçuna ilişkin soruşturma evresinde 21.12.2009 tarihli beyanı ile mağdura isnad ettiği eylemin doğru olduğunu söyleyerek iftiradan dönme isteğinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 269/3-a maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanamayacağının düşünülmemesi,