Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/2880 K.2014/3139

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerektiği, somut olayda; tanık M.. Ş.. V.., E.. K.. ve S.. O..' un beyanlarından anlaşılacağı üzere sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın iddiasını ispat edememesinin iftira suçunun kanıtı sayılamayacağından yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "04.10.2007" yerine "02.10.2007" yazılması,

2- Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında, iftira suçunda maddi zararın söz konusu olamayacağı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında manevi zararın da göz önünde bulundurulmayacağı gözetilerek CMK'nın 231/6. maddesindeki ölçütler irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,