Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/3267 K.2013/7478

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 42/1. maddesi hükmü karşısında, sanığın eski hale getirme talebi üzerine karar verme yetkisi bu talebin yanında temyiz itirazları da yapılmış olduğundan Yargıtaya ait olup yerel mahkemece verilen 31.07.2012 tarihli eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu belirlenip, Tebligat Kanununun 10. maddesi gereğince gerekçeli kararın sanığa bilinen en son adresinde tebliğ edilmesi gerekirken ve aynı Kanunun 21. maddesine göre gösterilen adres ile mernis adresi aynı ise mernis adresine o durumda tebligat yapılabileceği, gösterilen adres ile tebligat adresinin farklı olduğu,

bu nedenle gösterilen adrese tebligat yapılmadan doğrudan mernis adresinde tebliği nedeniyle tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebinin yerinde, temyizinin de süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/l-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası hükmü uyarınca kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,