KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2013/3936 E., 2013/7649 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, terör örgütünün propagandasını yapma, 2911 sayılı Kanuna muhalefet ve görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- 1- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan; Beraat
Karar Metni
502 kelime·3 dk okuma
2- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK’nın 62/1, 53, 58/9, 63, CMK'nın 231. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına 3- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 62/1, 53, 58/9, 63, CMK'nın 231. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına 4- 2911 sayılı Kanunun 32/2. maddesi delaletiyle TCK’nın 265/1-3, 62/1, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5, CMK'nın 231. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına 5- TCK’nın 314/3, 220/6. maddeleri delaletiyle 314/2, 220/6- ikinci cümle, 62/1, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,
1- Sanık hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefet ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, itiraz merciince bu husus karara bağlandığından anılan suçlarla ilgili verilen kararların incelenmesine yer olmadığına,
2- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunda verilen beraat kararını gerekçe göstermeden temyiz etmekte sanık müdafiinin hukuki yararı bulunmadığından temyiz talebinin CMK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
3- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;
Sanık hakkında hüküm kurulurken öncelikle TCK’nın 314/3, 220/6. maddeleri delaletiyle 314/2. maddesiyle temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220. maddesinin 6. fıkrasının 2. cümlesinde öngörülen indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince arttırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuç cezanın değişmemesi karşısında sonuca etkili görülmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına dair bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2013/3936, K. 2013/7649, 17 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama