Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/9904 K.2014/11957

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık tarafından gayrimenkul satışı nedeniyle teminat olarak verilen 30.10.2006 tarihli bonoda bulunan A.. İ.. ait ciro ve imzanın sahteliği iddiasını A..sözlü beyanı nedeniyle ileri süren sanığın savunmasının bono fotokopisinin arkasında "bu imza bana ait değildir, teminat için verilmiştir A..İ.. yazılı ve imzalı evrakın tanık sıfatıyla dinlenen ciranta tarafından duruşmada kabul edilmesi karşısında; sanığın eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde kabul edilemeyeceği bu nedenle iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Aynı şikayet dilekçesi ile aynı olaya ilişkin birden fazla mağdur hakkında suç isnadında bulunan sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesine göre aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi durumunda hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmeden TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine muhalefet edilmesi,

c) Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, iftira suçundan maddi zararın söz konusu olamayacağı gözetilerek CMK'nın 231/6. maddesindeki ölçütler irdelenmeden, müştekinin şikayetçi olması ve suçun işlenmesindeki özelliklerden bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,