Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/1892 K.2014/2497

kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma Hüküm : 1- TCK'nın 297/1-1. cümle, 35/2, 62, 53, 54, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere 2- TCK'nın 191/1-2-3-4. maddeleri uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

Ceza İnfaz Kurumuna uyuşturucu veya uyarıcı madde sokma eyleminin hem TCK'nın 191/1. maddesine hem de aynı Kanunun 297/1. maddesine muhalefet suçunu oluşturmakta ise de, 297. maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alınarak yalnızca 297/1. maddesinin birinci cümlesine göre temel ceza belirlenip ikinci cümle gereğince artırım yapılmak suretiyle uygulama yapılması ile yetinilmesinin gerektiği gözetilmeden olayda ayrıca TCK'nın 191/1. maddesinin uygulanması mümkün değilse de,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarihli ve 2012/785-101 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına,

2- İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

TCK’nın 297. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesindeki “suç konusu eşyanın bulundurulması ayrı bir suç teşkil ettiği takdirde fikri içtima kurallarına göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklindeki hüküm gereğince, kullanmak için cezaevine uyuşturucu maddeyi sokmaya teşebbüs ettiği iddia ve kabul edilen sanık hakkında uyuşturucu maddenin bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu düşünülerek TCK'nın 191/1. maddesine göre en ağır cezayı içeren anılan kanunun 297. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezanın aynı fıkranın 2. cümlesi ile yarı oranında arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.