Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/300 K.2014/9471

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın 30.01.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyizine hasren yapılan incelemede;

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde öngörülen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği,

Somut olayda; kolluk görevlileri tarafından genel asayiş uygulaması kapsamında yapılan yol kontrolünde durdurularak araca ve kendisine ait belgeleri ibraz etmesi istenen sanığın ehliyetsiz olması sebebiyle hakkında trafik suç tutanağı düzenlenmesini engellemek amacıyla mağdur Y.. T..'a ait kimlik bilgilerini vermekten ibaret eyleminin TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a- Gerçek kimliği fotoğraf teşhisi sonucunda ortaya çıkan sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 269/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

b- Kısa kararda, tekerrüre ilişkin bir hükme yer verilmediği halde, gerekçeli kararın anlatım kısmında sanığın mükerrir olduğundan bahsedilip hükümde tekerrüre yer verilmeyerek hükmün karıştırılması,