Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/3125 K.2014/4837

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan dava açıldığı halde kısa kararın hüküm kısmında nitelikli tehdit suçundan beraatine karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

2- Kabule göre de;

Borçlu şirkette işletme müdürü olarak çalıştığı sırada haczedilerek sanığa yediemin olarak bırakılan mahcuzun suç tarihinde muhafazası için gidildiğinde bulunamadığı, sanığın savunmasında mahcuzun işyeri sahibi tarafından götürüldüğünü beyan ettiği, korumak ve gözetmekle yükümlü olduğu mahcuzun götürülmesine mani olmadığı gibi İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde de bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında önödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "22.06.2010" yerine "27.10.2010" olarak gösterilmesi,