Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/6111 K.2014/10189

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 38/1. maddesi delaleti ile aynı

Kanunun 174/1-2, 62, 52/2-4, 53/1, 58/9, 63, 3713

sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- TCK'nın 38/1. maddesi delaleti ile aynı

Kanunun 151/1, 152/2-a, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713

sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

d- TCK'nın 204/1, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 314/2, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 174/1-2, 62, 52/2-4, 53/1, 58/9, 63,

3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

c- TCK'nın 151/1, 152/2-a, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713

sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında;

a-TCK'nın 220/6 ve 314/3 maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/6-son, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

b- TCK'nın 174/1-2, 62, 52/2-4, 53/1, 58/9, 63,

3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

4- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 314/2, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 204/1, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

5- Sanıklar ... ve ...

hakkında; TCK’nın 314/2, 62/1, 53/1, 58/9, 3713

sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle şartları oluşmadığından, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE, Sanık ... yönünden duruşmalı, diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Ceza muhakemesi kurallarının zaman bakımından uygulanmasına ilişkin genel prensip 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 4. maddesinde de vurgulandığı gibi, “derhal uygulama” şeklindedir. Bu prensibe göre; usul işlemleri yürürlükteki kurallara göre icra edilir ve uygulanacak kuralın kişilerin lehinde veya aleyhinde sonuç doğurmasının bir önemi yoktur.

Ayrıca; önceki kurala uygun olarak yapılan işlemler, sonradan yapılan düzenleme karşısında geçerliliğini yitirmez. Yargıtay da, Ceza Genel Kurulunun 26.12.2006 tarih, 317-319 sayılı ve 06.06.1994 tarih, 146-171 sayılı kararlarında da görüleceği üzere, savunma hakkına ilişkin konularda bile derhal uygulama prensibini istikrarlı biçimde uygulamıştır. Kaldı ki.

6526 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 3713 sayılı Kanuna eklenen geçici 14. maddenin 4. fıkrası uyarınca CMK'nın 250. ve TMK'nın 10. maddeleri uyarınca görevlendirilmiş mahkemelerce verilip Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında veya Yargıtayın Dairelerinde bulunan kararlara ilişkin .

dosyaların temyiz incelenmesine devam olunacağı belirtilmiştir. Bu kurallar ve içtihatlar ışığında, sanık ... müdafiinin 6526 sayılı Kanunun 19/b maddesi hükmü dikkate alınarak hükmün bozulması gerektiği yönündeki talebi yerinde görülmemiştir.

1- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, resmi belgede sahtecilik, patlayıcı madde bulundurma, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, patlayıcı madde bulundurma, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, patlayıcı madde bulundurma, sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Terör örgütlerinin eylem kararlarını alanlar ve talimat olarak verenlerin, eylemin her aşamasında failleri yönlendirebilme, vazgeçirebilme, eylem sonuçlarını denetleyebilme gibi suçun icrasına ilişkin rolleri ve katkıları bakımından suç teşkil eden fiil ve fail üzerinde hakimiyet kurdukları göz önünde bulundurulup, örgütün hiyerarşik yapısı içerisinde ve amaç suçun işlenmesi istikametinde alınan eylem kararlarının faile örgütsel talimat olarak verilmesi ve failin bu eylemi gerçekleştirmesi durumunda, talimat verenin hukuki durumunun TCK’nın 38 maddesi kapsamında “azmettiren” olarak değerlendirilemeyeceği,

bu kararı almak ve faile talimat olarak vermek suretiyle örgüt adına işlenen suç üzerinde hakimiyet kurması bakımından TCK’nın 37. maddesi kapsamında fail olarak kabul edilmeleri gerektiğinden, 03.05.2012 tarihli eyleme katılan bu dosya ve başka dosya sanıklarına eylem talimatını veren sanık ...'in, diğer sanıkların eylemlerine müşterek fail gibi iştirak eden olarak TCK'nın 37/1, 174. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, hakkında TCK'nın 38. maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...'ün silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olduğunun dosya kapsamıyla anlaşıldığı ve TCK'nın 314/2. maddesi gereğince doğrudan örgüt üyesi olarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddelerindeki atfın niteliği ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tüm sanıklar müdafileri ve sanıklar ...ve ...’ın

temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Hüküm tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle TCK'nın 152. maddesinin 2. fıkrasında yapılan değişiklik karşısında sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

b) 1 nolu onama kararındaki azmettirmeye yönelik olarak yapılan açıklama uyarınca sanık ...'in TCK'nın 37/1, 151. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, hakkında TCK'nın 38. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

16.10.2014 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ..'ın huzurunda, duruşmada sanık ...'in savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluğunda, 05.11.2014 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.