Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/1633 K.2016/4403

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz dilekçelerinden sadece uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümleri temyiz ettikleri, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kararlar yönünden ise kanun yolu başvurusunda bulunmadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kararların incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında da açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olmaları nedeniyle temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına,

2-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükmünün sanık müdafiinin temyiz kapsamına göre vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Aynı dava kapsamında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilen sanığın beraat ettiği uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

TCK'nın 53 maddesinin 1. fıkrasının uygulanması sırasında, sanıkların sadece kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından sınırlama getirilmesi yerine, altsoy dışındakileri de kapsayacak biçimde koşullu salıverilme tarihine kadar TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi aynı maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırı ise de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak bu hususun infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde yukarıdaki eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

4-Sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanık ...'de ... tarihinde uyuşturucu madde ele geçmiş ve anılan sanık savunmalarında, ele geçirilen uyuşturucu madde ile diğer sanıkların bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiş, sanıklar ... ve ... de tüm aşamalarda suçlamayı inkar edip ele geçirilen uyuşturucu madde ile bir ilgilerinin bulunmadığı şeklinde anlatımda bulundukları gözetildiğinde, savunmalarının aksine sanık ...'den ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgileri olduklarına ve adı geçen ...'in işlemiş olduğu uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna iştirak ettiklerine dair somut olay ve olgularla örtüşmeyen telefon konuşmaları dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,