KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2015/1891 E., 2015/4730 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- TCK’nın 188/3, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19.09.2005 yerine 19.05.2005 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Sanıklar hakkında TCK'nın 188/3. maddesi gereğince hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Adli Tıp Kurumu Başkanlığınca suça konu uyuşturucu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "maddenin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığınca alınan numunelerin" ibaresinin eklenmesi ve TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına dair bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2015/1891, K. 2015/4730, 22 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama